Kunstenares Roos Schneijderberg is hartstikke (te) gek

Als mensen je het stempel ‘hartstikke gek’ geven, weet je één ding zeker: je zit op het juiste pad. Alleen door je (te) gekke ideeën te volgen, zul je uitblinken in hetgeen waarvoor je in de wieg bent gelegd. Denk aan een Steve Jobs die een gebruiksvriendelijke telefoon op de markt wilde brengen. Hij had daar zo z’n ‘gekke’ ideeën bij. Maar voor menig mens waar dan ook ter wereld is de beste man een icon. En voor zijn producten wordt grof geld betaald. Dat geldt ook voor de kunst van Roos Schneijderberg. De Rotterdamse gooide een jaar geleden het roer rigoureus om toen ze de kunst in het Stedelijke Museum zag en het gekke idee kreeg dat ze beter kon.

‘’Zet me maar neer als freak, dat ben ik ook,’’ lacht de Rotterdamse kunstenares Roos Schneijderberg (42). Ze is alles behalve ‘the girl next door’. Waar de meeste koffiedrinkende mensen vandaag in de koffiezaak waar we zitten sneakers en een dikke trui dragen, loopt Roos op hoge hakken.


Haar ranke lijf is gehuld in een loeistrakke spijkerbroek en los vallend witte blouse. Ze draagt geen dikke lagen make-up. Haar gezicht vertoont geen enkele vorm van veroudering. Is het de zeven jaar lange zware meditatie, de hot yoga of de dagelijkse staat van flow tijdens haar werk als kunstenares die voor haar jeugdige verschijning zorgt?

Met een soepele handbeweging zwaait ze haar lange blonde haren van links naar rechts terwijl ze mijn vraag herhaalt. ,,Waarom ik een jaar geleden het roer rigoureus omgooide?’’ Eerder interviewde ik Roos al over haar werk. Vandaag heb ik nogmaals met haar afgesproken, omdat ik meer wil weten over deze fascinerende vrouw die vanaf moment één dat ik haar hier in de Lebkov naast Rotterdam Centraal zag zitten mijn aandacht trok. Mijn intuïtie zei me dat ik haar moest aanspreken. Ik gehoorzaamde. Ik kon eigenlijk niet anders dan dat.


Roos Schneijderberg herkent dit gevoel van 'niet anders kunnen' als geen ander. Ze hoeft dan ook geen seconde na te denken over de vraag die ik haar zojuist stelde en begint te vertellen. ,,Ik was dus in het Stedelijk Museum in Amsterdam met een vriendin. Op mijn weg terug naar huis kreeg ik ineens een ingeving. Zo poef!’’ Ze maakt met haar handen een gebaar waarmee ze letterlijk laat zien dat er iets op haar hoofd viel. ,,Ik dacht aan de werken die ik daar zojuist in het museum had gezien en dacht: dat kan ik ook.’’ Ze begint te lachen: ,,Nee eigenlijk dacht ik: ik kan dat nog beter. Gestoord hè! Maar ik twijfelde geen moment. Ik kon niet anders dan naar de stem van god luisteren.’’

Best een (te) gekke gedachte inderdaad voor iemand zonder kunstenaars achtergrond. Nooit eerder zette ze een streep op papier, maar nu wilde ze kunstwerken maken die de werken in het Stedelijk Museum zouden doen verbleken. Zonder stil te staan bij deze gekke ingeving gehoorzaamde ze. ‘’Het voelde als een bevrijding. Eindelijk was ik aan het doen wat ik wilde. Al mijn freaky gedachtes over god, maar ook over seks, mooi en lelijk kon ik kwijt in mijn werk. Alles uit mijn leven kwam samen. Al die puzzelstukjes vormden ineens een geheel. Of zoals Steve Jobs het verwoord: ''connecting the dots.’’


Al deze puzzelstukjes, van haar werk als interieuradviseur tot aan haar gebroken relatie met de vader van haar twee kinderen, van haar studie economische psychologie tot aan alle mannen in haar leven die over haar grenzen heen zijn gegaan, vormen nu metershoge kunstwerken die te zien zijn in haar Gallery of Decoration (g-o-d) in de Van Nelle Fabriek in Rotterdam. De vier meter hoge loods is niet alleen bizar hoog en groot, maar zo zijn ook haar werken, zoals het 3 meter hoge en 5 meter lange roze doek met daarop de tekst ‘ Com in me’.

Schneijderberg: ,,Ik wil dat mijn werken het ego van de mens totaal verpletteren. Daarnaast wil ik mijn gedachtes over god en seks kwijt. Het mag, nee het moet schuren. Mijn werk is behoorlijk avant garde, daarom twijfel ik of Nederland de juiste markt is voor mijn kunst. Ik ben daarom mijn pijlen op buitenlandse galeries aan het richten.’’ Haar werk is groots en rauw. Schneijderberg windt er geen doekjes om. De mannen die haar in haar leven hebben geprobeerd te kleineren lust ze rauw. ,,Mannen, zeker met een kleine lul, voelen zich oppermachtig.'' Er verschijnt een dikke grijns om haar lippen: ,,Hey, ik ben één en al lul kan ik je vertellen. Ik ben god.’’


Lees hier het artikel dat ik voor het AD - Rotterdams Dagblad maakte.



  • White Instagram Icon

© 2019 Chantal Lindsen  |  Designed by UNDSCLSD®