Tassen controle

''Ah het is 23.22 uur, prima tijd,'' grijnst Chris die het koord van m'n rugzak aantrekt. Hij heeft net heel behoedzaam en met uiterste precisie m'n tas opnieuw ingepakt. Vroeger was het z'n werk: 'tassen controle' toen hij nog in de buitensport als outdoor instructeur werkte. Ik gaap. Ik ben bekaf en dankbaar dat Chris me zo laat nog even uit de brand is komen helpen, want een tas inpakken is nog altijd niet een van mijn specialiteiten.

Misschien een tip voor Rewild om daar een mini-cursus aan te wijden, want ik vind het oprecht een hele kunst om alle gereedschap voor m'n bergavonturen in een enkele tas te proppen. Overigens kreeg ik van deze wildernis reisorganisatie de tip om een lichtgewicht tent te huren in plaats van er eentje aan te schaffen. En dat was echt piece-of-cake via de Bever huurservice. Ik ging gewoon even langs bij de Bever locatie bij het Alexandrium en kon meteen een mooie 1-persoons MSR lichtgewicht tent meenemen.

Echt mega fijn om eerst een tent uit te kunnen proberen, voordat ik er eentje aanschaf voor honderden euro's en er dan misschien niet zo blij mee blijk te zijn. Overigens ga ik nu te weinig weg en hoef ik niet een tentje in m'n tinyhouse te hebben liggen die het gros van de tijd stilligt. Huren vind ik nu een ideale optie. En als je met de trein gaat reizen en dus alles zelf op je rug mee moet nemen, is zo'n klein lichtgewicht tentje echt een uitkomst. Hij is nog lichter en compacter dan m'n slaapzak! En je propt hem zo aan de zijkant van je rugtas.

Hoe heb ik het nou trouwens weer voor elkaar gekregen om een paar uur voor vertrek naar de Hautes-Alpes een stoere bergman op bezoek te hebben die me 'even' te hulp schiet. Knap staaltje manifesteerwerk weer Lindsen. Hoeveel stoere bergmannen ga ik in Ailefroide ontmoeten. Ik ben benieuwd. Terwijl ik dit in mijn dagboek schrijf, zit ik overigens inmiddels al in de allerlaatste trein richting de bergen. Van Valence naar de Hautes-Alps. Bijna thuis!

De treinreis is zo tof en zo relaxed. Ik hoef nauwelijks wat te doen, behalve m'n ogen goed de kost te geven. Terwijl ik uit het raam staar, zie ik dat hele donkere wolken de altijd majestueuze alpen binnendrijven. Daar komt nattigheid van! En ik bedenk me dat ik geen regenpak heb meegenomen. Wat stom, want ik had mezelf toch echt beloofd altijd in de bergen op pad te gaan met regenpak, ook in hartje zomer...