'Het is gewoon een blik toch?' terwijl Thomas de woorden uitspreekt, knal ik van binnen uiteen. Hij voelt de explosie meteen en pakt m'n handen beet. De tranen stromen over m'n wangen. Wat was dat? Waarom raakten zijn woorden me zo intens? Ik voel ineens een enorme leegte die ik niet kan plaatsen en bijna niet kan verdragen. 'Je ego hield zich ergens aan vast Chan, nu kan het weer stromen,' beantwoord Thomas m'n vraag zonder dat ik die hardop zei. 'Wat ben je mooi, zo ontzett