Grote kunstwerken die keihard binnenkomen

Een jaar geleden gooide Roos Schneijderberg (42) rigoureus het roer om: ze werd kunstenares. Het resultaat: gallery of decoration (G-O-D) met waanzinnig grote kunstwerken die keihard binnenkomen.

Als we haar galerie in de Van Nelle fabriek binnenstappen, kunnen we maar een woord uitbrengen: wauw! De ruimte is gigantisch en door de vele ramen in het plafond is het een baken van licht. Of je nou wel of niet van kunst houdt, je voelt meteen dat haar gigantisch grote kunstobjecten als een komeet in je gezicht worden geslagen. Ze zijn zo groot en zo indrukwekkend dat je je immens nietig voelt als mens. Precies wat Schneijderberg voor ogen heeft met haar ‘god’.


De Rotterdamse blondine straalt bij het zien van onze verwonderende blik. In een jaar tijd knalde ze er letterlijk reusachtig grote kunstwerken uit die hier in haar galerie in de Van Nelle letterlijk het levenslicht zien. Zoals de 1000 kilo wegende marmeren tafel waaraan zeven verschillende partijen werkten om de tafel exact zo te krijgen zoals Schneijderberg het voor ogen had. Sommige werken in haar galerie heeft ze zelf gemaakt, weer anderen, zoals de tafel, liet ze maken. Een kunstenaars achtergrond heeft ze niet, wel een zeer creatieve geest.

Jarenlang zette ze die creatieve ideeën in voor anderen. Zo werkte ze bij reclamebureaus en gaf ze in opdracht interieur- en modeadviezen. ,,Vorig jaar oktober was ik met een vriendin in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Ik zag er foto’s hangen waarvan ik dacht: dat kan ik ook.’’ Op de weg terug naar huis besloot ze: dit kan én wil ik ook. Haar freelance klussen zette ze stop en met pen en papier begon ze te tekenen. Schneijderberg: ,,Ik heb geen Illustrator, ik weet niet eens hoe dat werkt. Ik heb een heel simpel tekenprogramma op m’n computer waar ik mijn ideeën in uit teken of ik doe het gewoon op papier.’’


Doel van haar kunst is om mensen te helen. ,,Mijn kunstwerken zijn een vorm van communicatie. Ik wil mensen nietig laten voelen of letterlijk een spiegel voorhouden.’’ Zo ontstond de tot het plafond reikende spiegel die wat wegheeft van een beestenkop. De spiegel is grillig van vorm. Eroverheen loopt een grillige lijn die de kunstenares zelf vulde met zwarte autolak. ,,De spiegel is zo groot dat je er bijna niet in durft te kijken. Durf je dat wel, dan ben je geheeld’’, vertelt Schneijderberg met een glimlach.

Voor de kunstenares was het maken van de werken ook een manier om te helen. Ongemakken, verdriet, alles stopte ze erin. Haar kunstwerk is dusdanig autobiografisch dat je haarzelf erin ziet, niet alleen haar emoties. Zo zijn de marmeren benen een exacte kopie van haar eigen benen. Ook de foto’s aan de wand zijn foto’s van haar eigen ranke benen. Ze wijst naar de hakken die ze op de foto draagt. Het uiteinde van de hakken vertoond barsten door het vele lopen. ,,Ik hou niet van perfecte dingen. Ik zie juist de schoonheid in imperfectie. Net als yin en yang. We hebben beiden nodig in het leven. Als je dat begrijpt en kunt omarmen ben je geheeld.’’


Voor haarzelf was de oprichting van Galerie of Decoration ook een helend proces. Eentje van ‘gewoon’ doen en heel veel leren. Ze staat voor een meters hoog roze doek met daarop, bijna onleesbaar de tekst: ‘com inside me’. Het doek kreeg 15 lagen verf die maken dat het werk een soort vlezig gevoel overbrengt. ,,Het moet het gevoel van een baarmoeder geven. Daarom de tekst ‘kom in mij’, maar het heeft ook zeker een seksuele lading.’’

Dit kunstwerk maakte Schneijderberg wel degelijk zelf. ,,Het is echt heel eng als je zo groot werkt. Een verkeerde streep en je kan opnieuw beginnen en je gooit gigantisch veel geld weg.’’ Toch laat ze zich niet door die angst leiden. Maar een spannend jaar was het zeker. ,,Ik was zo naïef om te denken dat ik in februari al open kon, zodat ik mee kon draaien met de Art Week die hier in de Van Nelle plaatsvindt. Alles, maar echt alles was in februari verkeerd gegaan met de kunstwerken. Ik heb hier huilend op de steenkoude vloer gelegen.’’


Hoe anders is dat nu. Ze lijkt van geluk door haar eigen galerie te zweven. Niemand, maar dan ook niemand wist van haar plannen. ,, Zelfs mijn ouders wisten hier niks vanaf.’’ Volgende week vrijdag mag iedereen die dat wil een kijkje komen nemen in haar galerie. Dan gaan de deuren officieel voor het eerst open voor publiek. Een spannend moment. Trots kijkt ze om zich heen: ,,Ik wil het niet hoor, want ik wil nog veel meer kunstwerken maken, maar op zich kan ik nu vredig sterven.’’



Dit artikel verscheen op 23 november in het AD-Rotterdams Dagblad.



  • White Instagram Icon

© 2019 Chantal Lindsen  |  Designed by UNDSCLSD®